لینک مستقیم|20- بهینه سازی طراحی تراكم دینامیكی بوسیله الگوریتم ژنتیك|

20- بهینه سازی طراحی تراكم دینامیكی بوسیله الگوریتم ژنتیك|50079963|lie1871999|
جوینده گرامی در این پست شما فایل با عنوان 20- بهینه سازی طراحی تراكم دینامیكی بوسیله الگوریتم ژنتیك را مشاهده می نمایید.

مشخصات نویسندگان مقاله بهینه سازی طراحی تراکم دینامیکی بوسیله الگوریتم ژنتیک

محمود قضاوی (شناسه پژوهشگر - Researcher ID: ۳۲۷)
استادیار دانشکده عمران، دانشگاه صنعتی خواجه نصیرالدین طوسی، تهران
مازیار پاسدارپور - دانشجوی کارشناسی ارشد مکانیک خاک و پی، دانشگاه صنعتی خواجه نصیرالدین
محمد تشنه لب - استادیار دانشکده برق، دانشگاه صنعتی خواجه نصیرالدین طوسی، تهران


چکیده مقاله:

استفاده ازروشهای بهینه سازی از جمله الگوریتم ژنتیک، در حل مسائل پیچیده مهندسی از جمله موارد مورد توجه در صنعت امروز است. در این تحقیق سعی شده است تا قابلیتهای این روش در بهینه سازی پارامترهای شرکت کننده در تراکم دینامیکی نشان داده شود و با انجام مقایسه ای بین حالات مختلف پیاده سازی این الگوریتم، آرایش بهینه الگوریتم برای این پدیده پیشنهاد گردد ودر نهایت روشی برای افزایش کارایی این متد بهسازی ارائه شود. در روش پیشنهادی این مقاله که بر اساس مطالعات آزمایشگاهی رودریگرز (1992) (1) ولی (2004) (2) بنیان شده، با در نظر گرفتن تمامی پارامترهای مورد نظر درتراکم دینامیکی شامل وزن کوبه، ارتفاع کوبش، قطر کوبه، و فاصله نقاط کوبش، متدی برای پیشنهاد بهینه ترین ترکیب پارامترهای فوق بدست می دهاد استفاده از این روش می تواند در ارائه طرح بهینه تراکم دینامیکی بسیار مفید واقع شود.


کلیدواژه‌ها:

تراکم دینامیکی - بهینه سازی طراحی - الگوریتم ژنتیک


نحوه استناد به مقاله:

در صورتی که می خواهید در اثر پژوهشی خود به این مقاله ارجاع دهید، به سادگی می توانید از عبارت زیر در بخش منابع و مراجع استفاده نمایید:


قضاوی, محمود؛ مازیار پاسدارپور و محمد تشنه لب، ۱۳۸۵، بهینه سازی طراحی تراکم دینامیکی بوسیله الگوریتم ژنتیک، هفتمین کنگره بین المللی مهندسی عمران، تهران، دانشگاه تربیت مدرس، دانشکده عمران،

ر داخل متن نیز هر جا که به عبارت و یا دستاوردی از این مقاله اشاره شود پس از ذکر مطلب، در داخل پارانتز، مشخصات زیر نوشته می شود.
برای بار اول: (قضاوی, محمود؛ مازیار پاسدارپور و محمد تشنه لب، ۱۳۸۵)
برای بار دوم به بعد: (قضاوی؛ پاسدارپور و تشنه لب، ۱۳۸۵)